Ochrona przeciwprzepięciowa i odgromowa może być instalowana, uruchamiana i konserwowana wyłącznie przez wykwalifikowanych elektryków, którzy są zaznajomieni z krajowymi i międzynarodowymi przepisami, regulacjami i normami. Należy przestrzegać między innymi wymagań normatywnych dotyczących długości przewodu, obszarów skutecznej ochrony i zabezpieczenia bezpiecznikowego urządzeń przeciwprzepięciowych.
Urządzenie przeciwprzepięciowe są zawsze instalowane tam, gdzie kable są podawane do szafy sterującej. Zapobiega to sprzężeniu oddziaływania zakłóceniowego z szafą sterującą. Są one przekierowane bezpośrednio na początku szafy sterującej.
Ogólną zasadą jest, że urządzenie przeciwprzepięciowe powinno być instalowane możliwie blisko punktu zasilania w systemie elektrycznym. Wkład odpowiedniego urządzenia przeciwprzepięciowego (SPD) zapewnia ograniczenie napięcia zgodnie z koordynacją izolacji. Chroni to urządzenia w dalszej instalacji.
Trwałość izolacji od głównej tablicy rozdzielczej do podrozdzielni (i wraz z nią) wynosi 4 kV. Ogranicznik przeciwprzepięciowy (typu II) jest zwykle instalowany w podrozdzielni, gdzie ogranicza napięcie do mniej niż 4 kV.
Trwałość izolacji od podrozdzielni do urządzenia końcowego wynosi 2,5 kV. Ochrona przeciwprzepięciowa urządzeń końcowych (typ III) jest ostatecznie montowana bezpośrednio przed chronionym urządzeniem i ogranicza napięcie do wartości poniżej 2,5 kV.
Wszystkie urządzenia SPD mają punkt złączki przyłącza uziemienia. Oprzewodowanie uziemienia dla skojarzonej szyny wyrównania potencjałów musi być podłączone do tego punktu. Oprzewodowanie uziemienia musi być jak najkrótsze z możliwie największym przekrojem, ponieważ każdy centymetr długości przewodu zwiększa napięcie resztkowe SPD.
W ogranicznikach typu I należy podłączyć obie złączki przyłącza uziemienia. Jeden kabel prowadzi do przyłącza do wyrównania potencjałów w budynku, a drugi kabel jest łączony z przewodnikiem PE w instalacji.
Ze względu na rezystancję przewodnika indukcyjnego skokowy wzrost napięcia przejściowego może szybko spowodować powstanie spadku napięcia o wielokrotności 1000 V. Pogorszyłoby to skuteczność systemu ochrony SPD do tego stopnia, że rezystancja napięcia w instalacji lub urządzeniu podlegającym ochronie mogłaby zostać przekroczona pomimo korzystania z takiego systemu. W najgorszym wypadku może dojść do uszkodzenia lub zniszczenia urządzenia, a także do wywołania pożaru.
Kable przychodzące i wychodzące są łączone bezpośrednio do złączek urządzenia SPD. W efekcie uzyskuje się kształt przyłącza przypominający literę V. Metoda ta minimalizuje długość przewodu i zmniejsza dodatkowe napięcia i rezystancje styków.
Kabel jest rozgałęziony od głównego obwodu i łączy się bezpośrednio z urządzeniem przeciwprzepięciowym. W ten sposób uzyskuje się kształt przyłącza przypominający literę T. Okablowanie może spowodować wyższe oddziaływanie zakłóceniowe, ponieważ długość przewodu jest większa i mogą wystąpić dodatkowa rezystancja styku.
W celu zapewnienia skutecznego zabezpieczenia ochrona przeciwprzepięciowa musi być instalowana jak najbliżej punktu zasilania w systemie elektrycznym. Na przykład w przypadku budynku mieszkalnego jest to punkt bezpośrednio na wlocie zasilania w dolnym obszarze przyłączeniowym szafki licznika.
Należy również wziąć pod uwagę potencjalne nieodłączne źródła oddziaływania zakłóceniowego w budynku. W takich wypadkach ochrona przeciwprzepięciowa musi być również instalowana jak najbliżej urządzenia wyzwalającego.
Norma (VDE 0100-534) określa maksymalną odległość między urządzeniami przeciwprzepięciowymi a chronionymi (efektywny zasięg ochrony).
Z reguły dla kabli przyłączeniowych do urządzeń SPD wybiera się ten sam przekrój kabla, co dla przewodnika zewnętrznego (L1, L2, L3) i przewodnika neutralnego (N).
Normy IEC 603640100-534 (VDE 0100-534) wymagają minimalnego przekroju kabla zgodnie z tabelą dla urządzeń SPD typu I i typu II.
| Typ | Przewody przyłączeniowe między SPD a przewodnikiem liniowym | Przewody przyłączeniowe między SPD a główną szyną zbiorczą lub uziemieniem ochronnym (PE lub PEN) |
| I | 6 mm2 Cu (miedź) | 16 mm2 Cu(miedź) |
| II | 2,5 mm2 Cu(miedź) | 6 mm2 Cu(miedź) |
Ze względów bezpieczeństwa, urządzanie SPD są chronione przed zwarciami lub przeciążeniami za pomocą elementu zabezpieczającego przed przetężeniem (F2), dostosowanego do rodzaju instalacji i przekroju podłączonego kabla.
Przykładowe przekroje kabli i zabezpieczenia rezerwowe dla urządzeń ochrony przeciwprzepięciowej z rezystancją zwarciową (Isccr) 50 kA i 25 kA przedstawiono w tabeli.
W normalnych warunkach urządzenia SPD działają jak pasywne, nieprzewodzące komponenty. Przepływ prądu występuje tylko w razie napięcia udarowego lub na końcu okresu eksploatacji w przypadku komponentów zabezpieczających. W tym celu urządzenia SPD są chronione przed zwarciami lub przeciążeniami za pomocą elementu zabezpieczającego przed przetężeniem (F2).
Doradztwo techniczne
